Sarpur | júní, 2007

Lestin er líf mitt

6 Jún

Í dag var maður með tvo litla kettlinga í lestinni og í gær voru Svíar sem vissu ekki að ég skildi (eiginlega) hvað þeir sögðu. Reyndar sögðu þeir ekkert merkilegt en samt. Það eru litlu hlutirnir sem halda í manni lífinu í prófatíð.

Síðustu dagar hafa verið snældubilaðir hvað varðar verkefnaskil og annað rugl og tókst mér t.d. að skila eyðublaði þar sem stóð: „the patient must have AT LEAST one foot“ (helst þrjá). Síðan drullaðist ég loksins til að tala við óhugnarlegasta prófessor í heimi um heimadæmaskil sem hann snuðaði mig um. Til að skilja þarf að gera sér grein fyrir að hann var í hernum og þar að auki hatar hann fólk sem spyr ekki spurninga og að ég spyr aldrei spurninga. Þannig að þegar ég byrjaði að babbla um að ég hefði sent honum milljón tölvupósta og ekki fengið svar spurði hann „Ok, whatever just tell me, WHAT IS THE PROBLEM?“ (lesist með mjög ógnandi röddu og hækkun í endann) þá stamaði ég: „Well, I’m just very nervous!“. Ó, Valgerður! Vissulega er það vandamál en kannski ekki það sem hann vildi vita. Karlinum þótti þetta samt svo fyndið að hann blíðkaðist allur upp og ætlar að plögga dæmin.

Auglýsingar

Fótafegurð er pain

1 Jún

Í dag tókst mér að fá blæðandi blöðrur á stærstu tærnar, minnstu tærnar, hælana og á iljarnar. Eina sem slapp var ristin. Ég lenti líka í hrókasamræðum við þýska konu í lestinni. Hún fór eiginlega óumbeðin á trúnó og hún sagði mér að hún hefði baðað sig nakin á Tenirife þar sem það var bannað. Sagði að þetta hefði verið rosakikk. Mig langaði ekkert að vita það. Hún sagði mér líka að hún hefði byrjað að lifa í mómentinu þegar hún varð þrítug. Held samt hún hafi varla verið eldri en þrjátíu og eins svo kannski er hún bara nýbyrjuð að lifa í mómentinu. Held að mómentalíf sé skemmtilegt og get því ekki beðið eftir því að verða þrítug.

Í gær varð ég samt ekki nema tuttugu og fimm. Mér til mikillar undrunar létu aldurskomplexarnir mig að mestu í friði nema þegar Sigrún Þöll bauð mig velkomna á seinni partinn milli tvítugs og þrítugs. Það var skerí. Geir var með dagskrá fyrir mestallan daginn og því var rosagaman og ég gleymdi því næstum hvað ég sakna allra mikið. Við fórum út að borða og í hádegismat OG í súkkulaðibúðina! Svo var ég einstaklega netfélagslynd og leyfði mér að hafa kveikt á msn/skype/googletalk næstum allan daginn (er í átaki sem felst í því að hafa slökkt á samskiptaforritum því ef það er kveikt þá læri ég ekki). Þakka góðar samræður og kveðjur 🙂 Er samt eiginlega laus við heimþrána þar sem ég keypti miða heim áðan. Kem 30. júní og fer 10. september svo ég kemst í gæsun, reunion, afmæli aldarinnar, brúðkaup og næ fæðingu litla frænda / litlu frænku Guðnýjar og Kiddason/dóttur (veit kynið en ætla ekki að skemma fyrir þeim sem ekki vita). Ég hef ekki verið jafnspennt fyrir barnsfæðingu síðan Guðrún Helga fæddist og er strax farin að skipuleggja hvernig ég næ að verða uppáhaldsfrænka.